Noc 13 grudnia 1981 roku zmieniła życie tysięcy Polaków. Działacze "Solidarności" byli wyciągani z domów, odrywani od rodzin i wywożeni w nieznane. Trafiali do Ośrodków Odosobnienia, często bez wyroku sądu. Dziś wolna Polska ma obowiązek zadośćuczynić im za tamtą krzywdę.
Czym było internowanie?
Internowanie różniło się od standardowego więzienia tym, że odbywało się bez procesu sądowego. Podstawą była decyzja komendanta Milicji Obywatelskiej o "izolacji" osoby, która mogła zagrażać porządkowi prawnemu PRL.
W praktyce oznaczało to zamknięcie w więzieniach (np. Białołęka, Łęczyca, Strzebielinek) lub specjalnych ośrodkach (Gołdap, Jaworze). Warunki często były fatalne – przeludnione cele, zimno, brak opieki medycznej oraz presja psychiczna ze strony SB, by podpisać tzw. "lojalkę".
Limit 25 tys. zł został zniesiony!
To najważniejsza informacja w tym artykule.
Przez lata obowiązywał limit odszkodowania do 25 000 zł. Wielu internowanych zrezygnowało z walki, uznając tę kwotę za nieadekwatną. Ten limit już nie obowiązuje!
Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego sądy mogą przyznawać zadośćuczynienia w pełnej wysokości, adekwatnej do doznanej krzywdy. Obecnie uzyskujemy dla naszych klientów kwoty rzędu kilkudziesięciu, a nawet kilkuset tysięcy złotych.
Komu przysługuje odszkodowanie?
O zadośćuczynienie na podstawie Ustawy Lutowej mogą ubiegać się osoby, które w latach 1981–1989 (nie tylko w czasie stanu wojennego, ale aż do okrągłego stołu) były pozbawione wolności za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Dotyczy to osób, które:
- Były internowane na podstawie decyzji o internowaniu.
- Były aresztowane i skazane za organizowanie strajków, drukowanie ulotek, kolportaż prasy podziemnej.
- Zostały powołane na ćwiczenia wojskowe, które w rzeczywistości były formą represji (np. obóz w Czerwonym Borze).
Co jeśli internowany już nie żyje?
Podobnie jak w przypadku Żołnierzy Wyklętych, prawo do odszkodowania dziedziczą najbliżsi. Jeśli Twój mąż lub ojciec był działaczem Solidarności i był internowany, a dzisiaj już nie żyje – Ty jako żona lub dziecko masz prawo złożyć wniosek.
Jakie dokumenty są potrzebne?
Aby rozpocząć procedurę, musimy udowodnić fakt internowania. Kluczowe dokumenty to:
- Decyzja o internowaniu.
- Nakaz zwolnienia z internowania.
- Zaświadczenia z IPN o statusie osoby pokrzywdzonej.
- Książeczka wojskowa (w przypadku represyjnych ćwiczeń).
Nie masz dokumentów?
Nie martw się. Jako Stowarzyszenie pomagamy w kwerendzie archiwalnej. Występujemy do Instytutu Pamięci Narodowej o wydanie kopii akt Twoich lub Twojego bliskiego.
Dlaczego warto nam zaufać?
Represje stanu wojennego to nie tylko zamknięcie w celi. to złamane kariery, wilcze bilety (zakaz pracy), przymusowa emigracja i rozbite rodziny. Sądy biorą to wszystko pod uwagę, ale trzeba to umiejętnie przedstawić i udowodnić.
Nasz zespół prawny specjalizuje się w wykazywaniu rozmiaru krzywdy. Walczymy o to, by rekompensata nie była symboliczna, ale realnie odzwierciedlała cierpienie, jakiego doznaliście.
Walczyłeś o wolną Polskę?
Teraz Polska powinna zadbać o Ciebie. Sprawdź, jak wysoką kwotę odszkodowania możemy dla Ciebie uzyskać. Bezpłatna analiza sprawy.